Brazili ka arritur në fazën e eleminimit direkt dhe trajneri Karlo Ançeloti në prag të sfidës kundër Japonisë ishte më optimist sesa ka qenë që nga fillimi i Kupës së Botës. “Ky është objektivi,” tha ai. “Tani ne po luajmë si ekip.” Nuk kanë qënë vetëm rezultat që kanë ardhur në ngritje por ajo që e la Don Karlon me një ndjenjë të qetë kënaqësie ishte ndjesia e progresit, ndjenja se kjo nuk ishte vetëm ndeshja më e mirë e Brazilit në Kupën e Botës, por ishte padyshim më e mira që kur italiani zbarkoi në Rio de Zhaneiro rreth 13 muaj më parë.

Arsyeja? Ishte e qartë të shihej se skalla po zbatonte në praktikë konceptet që Ançeloti ka theksuar që nga dita e parë. Koncepti i parë, i bërë shumë i qartë në konferencën e tij hapëse për shtyp, ishte se ai nuk donte që ekipi i tij të kishte një identitet të veçantë. Kjo, argumentoi ai, do t’i bënte lojtarët të parashikueshëm. Në vend të kësaj, preferenca e tij ishte për një ekip të aftë për të bërë gjëra të ndryshme, për të interpretuar ndeshjen dhe për të reaguar sipas nevojës.

Kjo u vërtetua në mënyrë të admirueshme nga shfaqja kundër skocezëve. Kundërshtarët e Brazilit shijuan pak më shumë zotërimin e pjesës së parë sepse ka momente kur Anceloti dëshiron që skuadra e tij të hyjë thellë. Brazili më pas arriti të luhatet në mënyrë efikase midis dy qasjeve. Shtypi i lartë gjithashtu u solli të dy golave në fitoren ndaj Egjiptit në ndeshjen e tyre të fundit të ngrohjes. Por në ndeshjen hapëse të Kupës së Botës kundër Marokut, ata mbetën prapa kur u kapën me ekipin e pozicionuar keq për t’u marrë me një pushim të shpejtë nga kundërshtari. “Jam i lumtur sepse ekipi është bërë shumë më i mirë,” tha Ançeloti.

“Tani ne dukemi skuadër solide, dhe në fazën eliminatore, të qenit solid është shumë i rëndësishme”, ka vazhduar trajneri. Kjo të çon drejtpërdrejt në konceptin e dytë që Karlo theksoi që në fillim, nevojën për ekuilibër. Në ditën e tij të parë në punën e re, e pyeta nëse e kishte parë ndeshjen e mëparshme, kur nën trajnerin Dorival Junior ata pësuan një humbje katastrofike 4-1 ndaj Argjentinës. Ai e dinte. Përfundimi i tij?

“Nuk ka ekuilibër. Talent, ka, madje shumë, por jo ekuilibër”. Përkufizimi më i mirë i detyrës së Ançelotit si trajner i Brazilit është pikërisht ai – të sigurojë ekuilibrin që i mundëson talentit të bëjë ndryshimin. Dhe sfida e tij më e madhe ishte të balanconte një skuadër, pika e fortë e së cilës janë anësorët, dhe veçanërisht Vinicius. Nuk ka qenë një udhëtim i qetë. Ideja e tij origjinale ishte të shfaqte një katër të përparme. Kjo dukej gjithmonë si një shtrirje. Ai lë vetëm dy lojtarë në qendër të mesfushës, njëri prej të cilëve është 34-vjeçari Kasemiro. Më pas ka përsëritur edhe një herë konceptin që ka për Viniciusin. Ai është një lojtar i gjerë dhe megjithatë, ai nuk pritet të punojë shumë përsëri. Nuk do të kishte kuptim. Brazili e dëshiron atë afër portës kundërshtare” në mënyrë që të shkojë i qetë e të shënojë ka përfunduar Ançeloti.

PANORAMASPORT.AL

---