Ka një hap për të bërë. I fundit. Më i rëndësishmi. Më i vështiri. Spanja do të luajë fi – nalen e dytë në historinë e saj dhe aspiron të qëndisë yllin e dytë në gjoks. Një ëndërr që lojtarët kanë punuar prej vitesh dhe që udhëhiqet nga kapiteni i ekipit, Rodri Hernandez. Evolucioni i tij në turne ka qenë paralel me performancat e ekipit.

Pas një fi llimi hezitues, Rodri ka bërë një hap përpara dhe është ai që lideri në lojën e kombëtares. Një lider në fushë dhe gjithashtu jashtë, ku ka një frazë që përsërit vazhdimisht.

“Erdha këtu për të fi tuar Kupën e Botës”. Dhoma e zhveshjes beson dhe ata e besojnë, por ata mbeten të qetë. Njësoj si në fi llim. “Unë jam po aq i qetë sa ditën e parë pas ndeshjes së Kepit të Gjelbër, kur gjërat nuk shkuan aq mirë,” tha Mikel Ojarzabal. Dhe kjo qetësi, e cila ndoshta i referohet më shumë sigurisë, zvogëlon euforinë në dhomën e zhveshjes. Sepse është e vërtetë që një pjesë e historisë është shkruar, por pjesa më e rëndësishme mungon.

Rodri e shpjegoi pas ndeshjes kundër Portugalisë. “Nëse dikush mendon se ne do të fi tojmë një Kupë Bote pa vuajtje, ata e kanë gabim. Ata janë nga skuadrat më të mira në botë, por ekipi ka treguar një pjekuri shumë të rëndësishme për të fi tuar këtë turne”. Euforia dhe ekstaza nënkuptojnë se ndonjëherë se humbet perspektiva, por brenda dhomës së zhveshjes asgjë nuk ndryshon. Nuk ka festime të larta, festa të mëdha, misione të përmbushura për të festuar. Në çdo ndeshje që fi tojnë, të 26 futbollistët mendojnë vetëm për një gjë. Qetësohuni, çlodhuni rikuperohuni gjithçka dhe jeni gati për sfi dën tjetër. “Unë erdha këtu për të fi tuar Kupën e Botës” e Rodrit nuk ka mbetur vetëm në dhomën e zhveshjes. Është një mesazh që ka arritur tek drejtuesit e Federatës.

Por ata gjithashtu mbeten të qetë atje. “Pjesa më e vështirë mbetet,” thanë ata pas eliminimit të Francës. Të gjithë besojnë në atë që mund të ndodhë, por edhe në proces. Ata e dinë se duhet të shkohet hap pas hapi edhe nëse humbet një, por “Kupa e Botës është e pafalshme. As nuk e kishim imagjinuar, por tashmë mund të themi me krenari se jemi në një fi nale të Kupës së Botës”, shprehen drejtuesit e federatës spanjolle të futbollit. Një pasqyrim i asaj euforie të kontrolluar është Pau Kubarsi, ose “Kajzeri I ri”. “Brenda jam shumë i lumtur, por jam i qetë”, tha ai pa buzëqeshur pas eliminimit të Francës. Ajo përulësi dhe ftohtësi që ai tregoi është e shtrirë për lojtarë si Unai, Laporte, Ojarzabal ose vetë Rodrigo. Me ta jep përshtypjen se fi torja është pjesë e rutinës së një procesi.

Ditë shumë të veçanta po vijnë, ne do të shkojmë në Nju Jork, ëndrra është ende e gjallë dhe ne po presim me padurim fi nalen”, tha Pau. Ka mbetur edhe një hap i fundit dhe dhoma e zhveshjes po komploton për ndeshjen e jetës së tyre.

“Të gjithë po shkojmë në të njëjtin drejtim. Ka të bëjë me vendosjen e gjithçkaje që mund të japim në shërbim të ekipit. Jam jashtëzakonisht i lumtur. Ju nuk mund ta imagjinoni këtë kur jeni të vegjël. Ne as nuk e kishim imagjinuar, por tashmë mund të themi me krenari se jemi në një fi nale të Kupës së Botës», shpjegoi Mikel Ojarzabal duke u përpjekur të kontrollojë gëzimin e tij. Ka mbetur një lojë dhe objektivi i të gjithëve është të provojnë Rodri, kapitenin e tij, të drejtë. Ai që nuk lodhet kurrë duke përsëritur atë frazë: “Erdha këtu për të fituar Kupën e Botës”.

PANORAMASPORT.AL

---