Brenda një pasdite plot emocione në Atlanta Stadium pati një detaj që kaloi pa u vënë re, Lautaro Martinez, golashënuesi i golit që i dha fitoren “Albiceleste”, shënoi në topin e parë që preku, njëmbëdhjetë minuta pasi hyri.

Me Argjentinën prapa në tabelën e rezultateve, Lionel Skaloni nuk priti më gjatë dhe në minutën e 81-të dhe vendosi Lautaro Martinez në vend të Taljafikos. Që atëherë, kapiteni i Interit ishte një spektator luksoz i ndeshjes, ai po shihte nga afër pritjet e Pikford, topat që përplaseshin zonën angleze me rrezik dhe barazimin e shumëpritur të Enzo Fernandez.

Optimist, si çdo sulmues, Lautaro e dinte se në një moment të caktuar do të vinte edhe shansi i tij. Dhe ai do të rezultonte më e rëndësishi. Kur minuta e dytë e kohës shtesë po kalonte dhe pasi Alekis Mak Alister përplasi një top në shtyllë, El Toro përfitoi nga një krosim fantastik nga Mesi dhe, përpara Konsasë dhe pas Stones, goditi i vetëm me kokë kundër një Pikford të mposhtur për të përfunduar rikthimin. Pasi i dha kualifikimin Kombëtares Argjentinase, Martinez ai deklaroi.

“Nuk e di, të jem i sinqertë… Kjo është shumë e fortë. Herën e parë që babai im më bleu një palë çizme, gjithmonë ëndërroja ta shënoja këtë gol”, tha ai, me zërin e tij të thyer dhe të heshtur midis lutjeve. Ai vazhdoi: “Për nënën time, e cila që nga dita kur u nisa për në Racing nuk pushoi kurrë së shtruari shtratin tim, dhe kjo vlen më shumë se një gol, sesa një finale.

Kam dy fëmijët e mi që më kanë ndryshuar jetën që kur kanë ardhur, kam ulur një ndryshim. Më pëlqen e gjithë kjo, sot jam burrë dhe shijoj jetën”. Kjo nuk është vetëm një tjetër Kupë Bote për të, pasi ai kërkoi hakmarrje kur u largua nga Katari me kupën nën krah, por pa shënuar asnjë gol.

PANORAMASPORT.AL

---