Ardit Hoxhaj ka vendosur të largohet nga futbolli i luajtur në moshën 32-vjeçare. Lajmin e papritur e njoftoi vetë ish-sulmuesi vlonjat.

Hoxhaj duhet të përballej me këputjen e ligamentit krociat së fundmi. Gjatë karrierës së tij luajti me ekipe si Vllaznia, Flamurtari dhe Skënderbeu. Pengu i vetëm është që nuk arriti të shpallej kampion me Vllazninë në vitin 2021, siç edhe vetë tregon.

NJOFTIMI I ARDIT HOXHAJT

“Sot nuk po i them lamtumirë vetëm një sporti. Po i them lamtumirë një pjese të jetës sime.
Futbolli ka qenë shtëpia ime për shumë vite. Më ka mësuar të fitoj, të humbas, të rrëzohem, të ngrihem dhe të mos dorëzohem kurrë. Më ka dhënë emocione që nuk mund të përshkruhen me fjalë dhe kujtime që do t’i mbaj me vete për gjithë jetën.

Të heqësh dorë nga futbolli është si të humbësh një pjesë të vetes. Por vjen një moment kur duhet të pranosh se çdo rrugëtim ka fundin e tij. Dhe ky nuk është fundi i një ëndrre, por fillimi i një kapitulli të ri.
Në gjithë këto vite kam sakrifikuar shumë. Kam humbur ditëlindje, festa, pushime dhe momente të çmuara me familjen, sepse zemra më çonte gjithmonë drejt fushës. Sot ndihem se ka ardhur koha t’ia kthej familjes atë kohë, atë dashuri dhe atë prani që ata ma kanë dhuruar gjithmonë pa kushte.

Jam krenar për çdo fanellë që kam veshur dhe për çdo klub që kam përfaqësuar në futbollin shqiptar. Çdo fanellë ka qenë përgjegjësi, nder dhe krenari.

Jam krenar për çdo fitore, por edhe për çdo humbje, sepse në asnjë ndeshje nuk kam hyrë pa dhënë gjithçka nga vetja. Në fund të fundit, trofetë mbeten në muze, por karakteri mbetet te njerëzit.
Nëse ka diçka që dua të mbahet mend për mua, nuk janë vetëm ndeshjet apo golat, por respekti për kundërshtarin, fair play, përkushtimi, thjeshtësia dhe ndershmëria. Kam gabuar si çdo njeri, por jam përpjekur gjithmonë të jem i drejtë.

Kam vetëm një peng që do ta mbaj gjithmonë me vete: sezoni 2020–2021 me KF Vllazninë. Sakrifikova shumë, si në karrierë ashtu edhe në jetën time personale, me një ëndërr të vetme: ta shpallnim Vllazninë kampione. Nuk ia dolëm, por ai sezon më bëri të kuptoj se ndonjëherë krenaria nuk matet vetëm me trofe, por me gjithçka ke dhënë për t’i arritur ato.
Dua të falënderoj çdo trajner që më besoi, çdo bashkëlojtar me të cilin ndava dhomat e zhveshjes, çdo drejtues, çdo punonjës klubi dhe mbi të gjitha çdo tifoz që më mbështeti.
Sot mbyllet një kapitull, por jo dashuria ime për futbollin”.

PANORAMASPORT.AL

---