Në emër të pragmatizmit, loja e Francës është antiteza e emocionueses. Gjatë gjithë epokës së Deshamp, me disa përjashtime, ka qenë kështu. Dhe nën atë kostum ai u paraqit njëlloj në këtë Kupë Bote.

Pjesa e parë kundër Senegalit tregoi mungesën e tyre absolute të kreativitetit kolektiv. Është një ekip i bërë nga individualitetet dhe një ekuilibër i supozuar që ka rënë rrugës. Asgjë nga ana tjetër, që talenti i tij i madh nuk mund ta kompensojë. Fati për Francën është se ka një cilësi të jashtëzakonshme. Bashkimi i Olise, Doue, Dembele dhe Mbape në një njëmbëdhjetësh ka të metat e veta për sa i përket shpërndarjes së hapësirave, por në fund është një burim diferencial.

Nëse Olise dhe Dembele humbën në rrjetën senegaleze gjatë pjesës së parë, përshtatja e Deshamp duke lëvizur pozicionet e tyre dhe duke sjellë lojtarin e Bajernit brenda i dha skuadrës së tij zgjidhjen e problemit. Olise tregtoi më lart dhe, me rritjen e saj, po ashtu edhe Franca.

Shpirtrat në presion gjithashtu u ngritën, për mallkimin e Senegalit. Kur Gueje humbi freskinë, ekipi afrikan mbeti pa vizion, i kapur në konfuzion. Franca anoi fushën dhe i dha çelësat Olisesë, i cili nga ai rol, duke u shfaqur mes linjave, vendosi Mbapenë në pozicionin e shënuesit. Sulmuesi i Real Madridit flirtoi shumë herë me katastrofën, por në fund arriti atë që dëshironte.

PANORAMASPORT.AL

---