Ndeshja kundër Bajernit ishte shpresa e fundit e Real Madridit këtë sezon. Përplasja në Mynih ishte ndeshja e dytë e çerekfinaleve të Ligës së Kampioneve, por ndihej më shumë si një finale, një ndeshje vendimtare. Kishin kaluar ditë duke menduar për ndeshjen, si ta kapërcenin humbjen e ndeshjes së parë, përgatitjen fizike dhe mendore… rutina e zakonshme, por këtë herë strategjia para ndeshjes shkoi më tej.

Nuk ishte hera e parë që ndodhte, por drejtuesit e Real Madridit e dinin se duhej t’u jepnin motivim shtesë lojtarëve për të qëndruar gjallë në Ligën e Kampioneve. Ishte gjithçka ose asgjë, mendonin ata në Valdebebas, kështu që vendosën të drejtoheshin në diçka që dikur kishte qenë kaq në modë, por kishte rënë nga moda vitet e fundit. Florentino Perez dhe ekipi i tij vendosën t’i ofronin secilit lojtar 500,000 euro bruto nëse siguronin kalimin në gjysmëfinalet e garës më të lartë kontinentale.

Argumenti, i përdorur gjerësisht vite më parë, i stimulimit të lojtarëve në ndeshje specifike, të profilit të lartë, praktikisht u braktis në Real Madrid, pasi fokusi u zhvendos në shpërblimin e objektivave të përgjithshëm, megjithëse herë pas here stimulimi financiar përdorej për ndeshje shumë specifike.

Paratë do të kompensoheshin nga të ardhurat e gjeneruara nga arritja në raundin e lartpërmendur, pasi arritja në gjysmëfinalen e Ligës së Kampioneve do t’i kishte shtuar bilancit të Real Madridit, pasi minimumi i buxhetuar ishte çerekfinalja. Arritja në gjysmëfinale do ti garantonte Real Madridit pesëmbëdhjetë milionë euro të tjera në bonuse, plus të ardhurat nga golat, të cilat mund të gjeneronin një sasi shumë të ngjashme të ardhurash.

Në fund, gjithçka përfundoi në asgjë, pasi Real Madridi u eliminua në Mynih dhe lojtarët humbën bonusin e konsiderueshëm të ofruar si nxitje.

PANORAMASPORT.AL

---