Interi, mbrojtja “kantier” eksperimentesh nga trajneri Kristian Kivu
Lamtumirat e Açerbit dhe Stefan De Vrij ndihen sot më shumë se dje. Sepse në miqësoren e parë kundër një ekipi të vërtetë (Karlsruher, Serie B gjermane) dhe jo një përfaqësuesi lokal (SV Asen 16-0), Interi tregoi disa kufizime në mbrojtje. Të paktën në terma thjesht numerikë.
Dhe mbi të gjitha në qendër, pa Akanzhin ende me pushime pas Kupës së Botës, ku Kivu testoi aftësitë e të riut Bovio fi llimisht dhe pastaj Majet tjetër të talentuar. Eksperimente dhe mundësi verore, natyrisht, të cilat megjithatë konfirmojnë se ekipi ka nevojë (të paktën) për një kolonë të re rreth së cilës të ndërtojë vijën e pasme. Ish-Manchester City dhe Borussia Dortmund garanton besueshmëri të garantuar, po, por ai mbetet i vetmi ose pothuajse i aftë të marrë qendrën e mbrojtjes.
Bisek mund ta bëjë këtë, me disa rreziqe më shumë, pastaj janë Bastoni, Pavard i rikthyer (pozicioni i tij ende në balancë) dhe Karlos Augusto, të cilët, megjithatë, ndihen më rehat kur lëvizin pak. Disa në të djathtë, disa në të majtë. Dhe nëse shtojmë në kazan shpërthimin e Dioufit që u zhvendos nga mesfushor në sulmues, bëhet e mundur të nxjerrim një balancë të prioriteteve të Interit në treg.
Kjo do të thotë, fillimisht një mbrojtës qendror dhe vetëm pastaj një shigjetë e re në të djathtë, ende për t’u identifikuar dhe trajtuar pas ndryshimeve të javëve të fundit (ndryshimi i Palestrës, problemet e Khalailit, kërkesat e larta të Totenham për Spence pas Kupës së Botës si protagonist me Anglinë). Pra, fillimisht Stons dhe pastaj të tjerët.
PANORAMASPORT.AL













