Në librin e tij të ri me kujtime ” Magjia dhe kaosi i rritjes së një magjistari “, Tom Felton foli hapur për abuzimin e tij me substancat dhe problemet e shëndetit mendor. Siç vërehet nga Entertainment Weekly, zbuloi se gjatë pjesës më të madhe të të 20-tave, Felton filloi “të pinte për të shpëtuar” dhe kaloi shumë kohë në baret e zhytjes në Los Anxhelos, duke vënë në dukje se problemet shpesh derdheshin në jetën e tij profesionale. Pirja bëhet zakon në kohën më të mirë,” shkruan Felton.
“Kur jeni duke pirë për t’i shpëtuar një situate, aq më tepër, ky zakon dilte nga lokali dhe, herë pas here, shkonte në vendosje, erdhi deri në pikën ku nuk mendoja asgjë për të pirë një pije derisa isha duke punuar,” vazhdoi Felton “Unë do të isha i papërgatitur, jo profesionisti që doja të isha, megjithatë, alkooli nuk ishte problem, ishte simptoma.
Problemi ishte më i thellë, “tha Felton duke mësuar për shëndetin e tij mendor të vështirë. Më pas ai vazhdoi të tregojë se si menaxherët e tij, avokatja dhe ish e dashura Jade Olivia organizuan një ndërhyrje duke kërkuar që ai të merrte ndihmë pasi ata ishin të shqetësuar për pijen dhe sjelljen e tij. “Të gjithë në dhomë më kishin shkruar një letër,” kujton ai, dëgjova Jade dhe të tjerët teksa më tregonin se sa të shqetësuar ishin për sjelljen time, për pirjen time dhe abuzimin me substancat. Nuk isha në gjendje t’i dëgjoja, kujtoi një mesazh nga avokati i tij që “goditi më fort” dhe e bëri atë më të gatshëm për të marrë ndihmë.
Felton tha: “Avokati im, të cilin mezi e kisha takuar ndonjëherë ballë për ballë, foli me sinqeritet të qetë. “Tom,” tha ai, unë nuk të njoh shumë mirë, por dukesh si një djalë i mirë. dua t’ju them është se kjo është ndërhyrja e shtatëmbëdhjetë në të cilën kam qenë në karrierën time, njëmbëdhjetë prej tyre tani kanë vdekur, mos u bëni i dymbëdhjeti'”. Pas ndërhyrjes së tij, Felton hyri në një strukturë rehabilitimi në Malibu, nga e cila u largua më pak se 24 orë pas kontrollit. Më vonë shkoi në një institucion të dytë rehabilitimi, por zbuloi se u dëbua pasi u gjet në dhomën e një vajze.
Një tjetër qëndrim në rehabilitim e ndihmoi atë të kthehej në rrugën e duhur, nuk jam i vetëm që i kam këto ndjenja”, ka shkruar ai. “Ashtu si ne të gjithë përjetojmë një sëmundje të keqe fizike në një fazë të jetës sonë, po ashtu ne të gjithë përjetojmë sëmundje mendore gjithashtu, nuk ka turp në këtë. Nuk është një shenjë dobësie, një pjesë e arsyes që mora vendimin ishte shkrimi i këtyre faqeve, është shpresa se duke ndarë përvojat e mia, mund të jem në gjendje të ndihmoj dikë tjetër që është duke luftuar.”“Nuk kam më turp të ngre duart lart dhe të them: Nuk jam mirë”, vazhdoi ai.
Deri më sot nuk e di kurrë se me cilin version të vetes do të zgjohem, që na kthen te koncepti i rehabilitimit dhe stigma që i bashkëngjitet fjalës, në asnjë mënyrë nuk dua ta bëj rastësor idenë e terapisë, një hap i parë i vështirë për t’u ndërmarrë, por unë dua të bëj çmos për ta normalizuar atë. Unë mendoj se ne të gjithë kemi nevojë për atë në një formë apo në një tjetër, kështu që nuk do të ishte normale të flasim hapur për mënyrën se si ndihemi.
© Panoramaplus.al