Prej dekadash, studimet kanë treguar një trend të qëndrueshëm: në shumicën e rasteve të divorcit, janë gratë ato që marrin iniciativën për t’u ndarë. Edhe pse martesa duket të jetë një institucion nga i cili burrat përfitojnë më shumë – duke përmirësuar shëndetin, jetëgjatësinë dhe mirëqenien e tyre emocionale – ata rrallë bëjnë hapin e parë për t’i dhënë fund.
Në të kundërt, gratë, veçanërisht ato që jetojnë në martesa të pakënaqura, raportojnë më shumë kënaqësi me jetën pas divorcit. Sipas psikologut Mark Travers, arsyet pse burrat rrallë ndahen janë të lidhura ngushtë me faktorë emocionalë, socialë dhe kulturorë.
Përgjegjësia ndaj fëmijëve shpesh i pengon burrat të largohen edhe kur ndihen të boshatisur në marrëdhënie.
Frika nga humbja e stabilitetit, pasiguria financiare, rutina dhe izolimi social bëjnë që martesa të shihet si strehë, pavarësisht mungesës së dashurisë.
Mungesa e aftësive për të përballuar emocionet, një trashëgimi nga pritjet tradicionale të burrërisë, i bën burrat të shtypin ndjenjat dhe të pranojnë pakënaqësinë si normalitet.
Dobësia e miqësive emocionale mes burrave është një tjetër faktor kyç. Pa një rrjet të fortë mbështetës, shumë burra zgjedhin të qëndrojnë në një martesë që nuk i përmbush.
Nga ana tjetër, gratë ndihen më të afta për të jetuar të vetme dhe për ta rifilluar jetën pas ndarjes, shpesh duke e parë divorcin si një akt dashurie për veten, jo si dështim.
Ndërkohë që gratë përpiqen të kërkojnë rritje personale dhe shpëtim nga një marrëdhënie që i lodh, burrat vazhdojnë të luftojnë me ndjenjën e boshllëkut, pasigurisë dhe heshtjes që nuk kanë mësuar kurrë ta thyejnë.
© Panoramaplus.al
