NEXHMEDIN SPAHIU
Kosova ka rreth 1.7 milionë banorë. Ky është rezultati i regjistrimit të popullsisë më 2011. 30 vite më parë, Kosova kishte 150 mijë banorë më pak. Kjo të jep përshtypjen sikur Kosova është Skandinavi ku mortaliteti është më i madh se nataliteti dhe vetëm ardhjet e azilantëve nga mbarë bota e mbajnë numrin e qëndrueshëm të popullsisë.
Kosova gjatë këtyre 30 viteve e kishte shtimin e popullsisë me rreth 3% në vit…Rrjedhimisht, numri i popullsisë për 30 vite (30 X 3% = 90 % plus shtimi progresiv në përqindje) është dyfishuar. Kosova më 2011 duhej t’i kishte 3.2 milionë banore. Dhe tani të gjithë pyesin ku u “avulluan” 1.5 milionë banorë të Kosovës. Lufta i mori rreth 15 mijë veta, që bëjnë vetëm 1% e këtij numri të “avullluar”. Ku mbetën 99% të këtij 1.5-milionshi?
Vallë, kaq shumë banorë kosovarë i mori mërgimi gjatë këtyre 3 dekadave?
500 mijë
azilkërkuesit kosovarë
Përllogaritjet tregojnë shifrat e rreth 500 mijë azilkërkuesve kosovarë gjatë 3 dekadave. Çka harrohet këtu? Harrohet se këta 500 mijë veta ishin pikërisht brezat që ishin në pjellori e sipër: të rinjtë pak para martese ose të sapo martuar. Kjo ishte pjesa më vitale e popullsisë së Kosovës. Kështu, nëse kanë mërguar 500 mijë veta të kësaj kategorie, është e pritshme që ky numër të jetë trefishuar në mërgim, ndërkohë që shtimi brenda në Kosovë mezi ka zëvendësuar të mërguarit.
Shembulli i familjes sime
Për të parë se si duket kjo në terren, do ta marr shembullin e familjes sime.
Më 1981 ne u regjistruam 10 veta. Gjyshi, gjyshja, baba, nëna, tre vëllezërit dhe tri motrat.
Çfarë ndodhi gjatë këtyre 3 dekadave (1981-2011). Gjyshi e gjyshja vdiqën. Tri motrat u martuan dhe shkuan në familjet tjera dhe tri nuse erdhën në familjen tonë. Që të gjithë ne, bashkë me nuset tona, lëshuam Kosovën më 1991. Mbetën në Kosovë vetën babai e nëna. Secilit nga ne i lindën nga 2 fëmijë. Unë me gruan time u kthyem në Kosovë, kurse 2 vëllezërit me familjet e tyre ngelën në mërgim.
Ne regjistruam ata që mërguan, por jo edhe fëmijët e tyre
Në regjistrimin e vitit 2011 u regjistruam 6 veta (babai, nëna, unë, gruaja dhe 2 fëmijët), 2 vëllezërit i regjistruam si diasporë, por jo edhe 4 fëmijët e tyre të lindur në Perëndim.
Kështu, sikur mos të ishte politika e Millosheviçit për boshatisjen e shqiptarëve nga Kosova, në regjistrimin e 2011-s ne do të regjistroheshim 14 veta (babai, nëna, 3 vëllezërit, 3 nuset dhe gjashtë fëmijët,) por tani u regjistruam vetëm 6 veta dhe vetëm 2 si diasporë. Kjo fotografi familjare është plotësisht e përputhshme me shifrat e përgjithshme të regjistrimit në Kosovë.
Lexues të nderuar, secili nga ju bëjeni një këso llogarie në familjet tuaja dhe pak a shumë do të jetë kjo situatë. Kësisoj, e kuptoni pse Kosova e 3.2 milionë banorëve ngeli 1.7 milionë.
Rezultati i politikës së Millosheviçit
Sikur mos të ishte politika e Millosheviçit, nuk do të ishte ndalur as zhvillimi i shkollave, bizneseve etj. Kosovarët do të zgjeroheshin drejt territoreve rrallë të banuara të Serbisë dhe nuk do të asimiloheshin siç po asimilohen dalëngadalë ata që kanë ngelur në mërgim. Dikush do të thotë se çfarë lidhje ka numri i popullsisë me kualitetin e popullsisë për shtet-formim e komb-formim? Ka lidhje, por jo direkt. Numri më i madh, konkurrenca më e madhe dhe shndërrimi i sasisë në cilësi dhe anasjelltas.
Ndërhyrja në fazën e masës kritike të zhvillimit të Kosovës
Një tjetër fakt është se ne ndërkohë, me një ballafaqim kaq të dendur me Perëndimin, kosovarët janë civilizuar dhe, më tutje, nataliteti i tyre nuk do të jetë si më parë, por do të jetë si ai i Europës. Kësisoj, Serbia ka siguruar që territori i saj të mos jetë i dyndur nga shqiptarët. Pra, Millosheviçi ka vepruar pikërisht kur shqiptarët e Kosovës ishin në fazën e masës kritike të zhvillimit. Ky ishte edhe qëllimi i politikës së tij, i shprehur në mënyrë eksplicite në memorandumin e Akademisë së Shkencave e të Arteve të Serbisë.
